Հայոց լեզու, Իմ գրադարանը

Սառնարանում ապրող մտքերը

Սեդա Դանիելյան

Լինում է, չի լինում մի մտքեր։Նրանք ապրում էին սառնարանում։Մի անգամ Աննա միտքը ասում է․

—Ւնչքան կարելի է սառնարանում նստել եկեք խաղ խաղանք։

—Ինչ խաղ,-ասաց Անուշ միտքը։

—Չգիտեմ,-պատասխանեց Աննա միտքը։

—Ես գիտեմ ինչ խաղ,-ասաց Հասմիկ միտքը։

—Ինչ խաղ,-ասացին բոլորը։

—Պախկվոցի-ասաց Հասմիկ միտքը։

Եվ բոլորը համաձայնեցին։ Նրանք ուրախ ուրախ խաղում էին բայց այնքան խաղացին որ ձանձրացան այդ խաղից և Աննա միտքը ասաց․

—Լսեք բոլորդ եկեք գնանք  ուրիշ սառնարան։

—Ինչու,-ասաց Անուշ միտքը։

—Որովհետև այս սառնարանը արթեն փչացել է։

—Լավ եկեք։

Եվ նրանք ճամփորդեցին լիքը լիքը և հազիվ գտան սառնարան։ Նրանք այնտեղ  հետաքրքրվեցին և դարձան իսկական օգնական։ Նրանք սարքում էին ինչ որ լինում էր սառնարանի հետ։Բայց նրանք այնտեղ շատ էին մրսում և բոլոր մարդիկ նրանց անվանեցին սառչող մտքեր։

Добавить комментарий

Заполните поля или щелкните по значку, чтобы оставить свой комментарий:

Логотип WordPress.com

Для комментария используется ваша учётная запись WordPress.com. Выход /  Изменить )

Фотография Twitter

Для комментария используется ваша учётная запись Twitter. Выход /  Изменить )

Фотография Facebook

Для комментария используется ваша учётная запись Facebook. Выход /  Изменить )

Connecting to %s